- Regjistruar
- 12 Shkurt 2018
- Komente
- 12,771
- Reagimet
- 8,950
Sitaqi apo Kasapiko është një valle burrash luftarake.
Burime turke edhe greke thonë se më parë kjo valle qënka quajtur, arnautiko. Se ça më kujton kjo fjalë
Sirtaki, një lloj kërcimi që bëhej nga kasapët shqiptarë ortodoksë të Stambollit, i cili më vonë u adoptua si lloj kërcimi grek, dhe jo shqiptar.
Njihet si Kasapiko, kur doli, kërcimi fillonte dhe ndalonte ngadalë, jo si Sirtaqi. Muzikantët grekë luajtën me ritmin e kërcimit dhe gjithnjë e më shumë e bënin më të shpejtë. Që të dallohen këto nga njëra tjetra kërcim që ndalon me shpejtësi u quajt Sirtaqi.
Megjithatë nuk dihet sesi ndodhi që Sirtaqi u bë një kërcim që e sheh kudo në Greqi të njohur nga çdo grek.
Në sundimin turk e kërcenin këtë kërcim grek përveç kasapëve dhe jeniçerëve dhe arnautët prandaj dhe quhej arnautiko2, sipas grupeve sociale që bashkëjetonin në krahinë. Zonja Elisavet Lomaka-Senje (e ëma e poetit frëng Andre Senje) e konsideronte këtë kërcim të lashtë (që simbolizonte fushatën e Aleksandrit të Madh kundra Darios)
____
2 arnautis (arvanut) quhej në turqisht arvanitasi i cili në kohët e vjetra kishte profesionin e kasapit.
Janë të panumërta traditat e përbashkëta që kemi ne me grekët (që shpesh herë ata i ruajnë këto tradita më mirë se ne) që bën shpesh herë që një numër i madh i shqiptarëve të ndihen si në shtëpinë e tyre në Greqi, dhe ata zhyten në traditat dhe zakonet e vjetra që dhe pse janë në harresë janë pjesë e memorjes sonë kolektive kulturore dhe tradicionale. Këta shqiptarë gabimisht akuzohen se po greqizohen kur në fakt ata po kthehen në rrënjët tona vjetra, me kulturën, traditat dhe zakonet e gjyshërve dhe stërgjyshërve tanë. Çuditërisht edhe pse gjuha greke në përgjithësi është gjuhë e vështirë, për shqiptarët është një gjuhë e kapshme, njëlloj sikur ta kishim folur në fëmijëri dhe thjesht do na duhet ta rikujtojmë....
Burime turke edhe greke thonë se më parë kjo valle qënka quajtur, arnautiko. Se ça më kujton kjo fjalë
Ja një përkthim fët e fët se ne e qajmë fare tyrkçen
Sirtaki, një lloj kërcimi që bëhej nga kasapët shqiptarë ortodoksë të Stambollit, i cili më vonë u adoptua si lloj kërcimi grek, dhe jo shqiptar.
Njihet si Kasapiko, kur doli, kërcimi fillonte dhe ndalonte ngadalë, jo si Sirtaqi. Muzikantët grekë luajtën me ritmin e kërcimit dhe gjithnjë e më shumë e bënin më të shpejtë. Që të dallohen këto nga njëra tjetra kërcim që ndalon me shpejtësi u quajt Sirtaqi.
Megjithatë nuk dihet sesi ndodhi që Sirtaqi u bë një kërcim që e sheh kudo në Greqi të njohur nga çdo grek.
Ja një një përkthim fak-fap greqishtja është e jona
Në sundimin turk e kërcenin këtë kërcim grek përveç kasapëve dhe jeniçerëve dhe arnautët prandaj dhe quhej arnautiko2, sipas grupeve sociale që bashkëjetonin në krahinë. Zonja Elisavet Lomaka-Senje (e ëma e poetit frëng Andre Senje) e konsideronte këtë kërcim të lashtë (që simbolizonte fushatën e Aleksandrit të Madh kundra Darios)
____
2 arnautis (arvanut) quhej në turqisht arvanitasi i cili në kohët e vjetra kishte profesionin e kasapit.
Janë të panumërta traditat e përbashkëta që kemi ne me grekët (që shpesh herë ata i ruajnë këto tradita më mirë se ne) që bën shpesh herë që një numër i madh i shqiptarëve të ndihen si në shtëpinë e tyre në Greqi, dhe ata zhyten në traditat dhe zakonet e vjetra që dhe pse janë në harresë janë pjesë e memorjes sonë kolektive kulturore dhe tradicionale. Këta shqiptarë gabimisht akuzohen se po greqizohen kur në fakt ata po kthehen në rrënjët tona vjetra, me kulturën, traditat dhe zakonet e gjyshërve dhe stërgjyshërve tanë. Çuditërisht edhe pse gjuha greke në përgjithësi është gjuhë e vështirë, për shqiptarët është një gjuhë e kapshme, njëlloj sikur ta kishim folur në fëmijëri dhe thjesht do na duhet ta rikujtojmë....
